Ali Korkmaz, "Sen Olmasaydın" isimli şiirini okurlarına sundu...

Allah’ın nurundan nursun, gönlümüzde aşkın gurur

Rabbimizin Habibisin, ezel ve ebedin budur

Ümmetinin kalbindesin sevgisi solmayan sürur

Son Peygambersin şüphesiz aklımızda daim şuur

*

Sana olan muhabbetten, Allah, cenneti yarattı

Cennet lütfunun yanına daha birçok şeyi kattı

Dilin zikir ile meşgul, Resule safi fıtrattı

İman eden ümmetinin bağışlanması berattı

*

İlk Peygamber Âdem dahi senin adını öğrendi

Allah lafzıyla birlikte, Muhammed ismi görendi

Hazreti Nuh biliyordu duada seni övendi

İbrahim’in neslindensin doğacak bir serüvendi

*

Musa’ya Tevrat verildi, özelliğinden bahseder

Yahudi, gerçeği bilir kabul etmez olur heder

İsa müjdeledi seni, aklı olan kabul eder

Barnebas yeter kâfire anlayana bu söz keder

*

Çağ siyah, tarih kapkara, insanlar rotadan çıkmış

Mazlumların gözyaşı kan, artık yaşamaktan bıkmış

Hayat zulümden ibaret, kadını sıktıkça sıkmış

Cehalette altın zaman kız çocuklarını yıkmış

*

Karanlığı aydınlatan, nur doğdu Mekke şehrinde

Yetim doğmuştu dünyaya, habibi, Allah indinde

Kundağa sardı melekler, Meryem, Asiye nezdinde

Daha rahat gelişecek sütannesinin evinde

*

Dört yıl sonra gurbet bitti hasret artık sona erdi

Halime de üzgün gurur Muhammedi geri verdi

Yetim yavrusunu sardı, eşi bulunmaz cevherdi

Eşinin kabrine gitti Medine uzak bir yerdi

*

Mekke’ye dönüş başladı Ebva zaten yarı yoldu

Amine vefat eyledi annesinin ömrü doldu

Habibullah yetim, öksüz, onun gülen yüzü soldu

Dedesi aldı yanına koruyup bakanı oldu

*

Abdülmuttalip dedesi hayatta en çok seveni

Ebu Talip öz amcası aldı evine yeğeni

Ölene dek ilgilendi hem emanet hem yareni

Yanından hiç ayırmadı terk etmedi asla seni

*

Geldi yirmi beş yaşına Hatice ile evlendi

Oğulları ve kızları beşiğe bir bir belendi

Çocuklar yuvanın gülü, bülbül sesiyle şenlendi

Oğulları yaşamadı nurlu gözleri nemlendi

*

Uzlete çıkardı dağa özünü Hakka bağlardı

Öldürülen kızlar için Kâbe’ye bakıp ağlardı

Elinden bir şey gelmezdi gözlerinden yaş çağlardı

Çaresizlik çok ağır yük ciğerlerini dağlardı

*

Cebrail indi vahiyle vakit oldu artık tamam

Alak suresi beş ayet, oku diye etti kelam

Peygambersin ya Muhammed gelen son din Hak yol İslam

Yaratanın Resulüsün Habibullah olman ikram

*

Herkes el- emin diyordu tebliğ duyurmadan önce

Ruh, vahiy getiriyordu, ayet ayet hece hece

Kur’an-ı gönderen Allah, yoktan var eden en yüce

Puta tapanlar sevmedi, kin bitmedi gündüz gece

*

Yaptırımlar hat safhada yiyecek yok içecek yok

Resulullah üzgün halde her şehit kalbinde bir ok

Hubel’e secde yapanın, müşriklerin midesi tok

Lat ve Uzza’ya eğilin olsun nar’da azabın çok

*

Mucize istendi senden Kamer ikiye bölündü

Hem batı da, hem doğu da, Ay, çift cihette göründü

Miraca davet edildin müşrikler kızgın, üzgündü

Nice mucizeye rağmen, kâfir inkârı düşündü

*

Darun Nedve denen yerde, alındı kalleşçe karar

Her aşiretten bir kişi, Resul’ü yatakta arar

Hicrete izin çıkmıştı, kâfir veremedi zarar

Medine’ye göç edince İslam bulacak istikrar

*

Mekke’ye bakıp ağladı, onun gözyaşları nur’du

Sıddık’la hicret eyledi, Medine vefalı yurdu

Mescidi Nebi yapıldı, ümmete vahiy duyurdu

Bilal Habeşî’ye dönüp, ezanı oku buyurdu

*

İslam devletini kurdu ordunun hepsi bahadır

Bedirde zafer Allahtan ümmetin hali muasır

Uhut çok çetin bir gündü müminleri sardı kahır

Emir dışına çıktılar, şerden öğrendiler hayır

*

Gözyaşıyla terk ettiğin Mekke şehrini fethettin

Ali’yi yanına alıp, putları kırmaya yettin

Kâbe de ezan okundu ashabınla tavaf ettin

Şirki kökünden kaldırıp, İslam dinine devrettin

*

Mekke’ye hasretle baktın, sevdayı gönlüne gömdün

Kâbe’yi ziyaret edip tekrar Medine’ye döndün

Tarifsiz çileler çektin, Hak yolda vermedin ödün

Sevgini yaşarız her gün, kalbimize Hak’tan ledün

*

Kur’an inzal oldu tamam, sure sure ayet ayet

Ashabını sevindirdin, onlar yıldız gibi gayet

Tüm hayatın, hadislerin, ümmetin için vasiyet

Allah’ın Habibisin sen, Rab, davet yaptı nihayet

*

Yoktan var eyleyen Allah, sen Kâdirsin sen Kerîmsin

Dünyada ve Ahirette, Peygamberim, rehberimsin

Şükür senin ümmetinim, nar’a karşı siperimsin

Aydınlıkta,karanlıkta, Güneşim ve Kamerimsin

*

Sana olan sevgisinden, Allah, cihanı yarattı

Hayatın gayesi sensin, iman eden kullar tattı

Seninle kemale erdi, ömür sayende abattı

Sen olmasaydın yaşamda, her şey figan ve feryattı !

ALİ KORKMAZ