Taşköprülü şair Ali Korkmaz, “Ulul Azam Peygamberlerimiz” şiir dizisinin ilk şiiri olan ‘Nuh Peygamber’i okurlarına sundu.
İnsanlar, Dünyada arttı, çoğunda yoktu ibadet
Yaratılış gayesinden bihaber yaptı ihanet
Nuh oldu, Rab’ın elçisi, Hak yoluna etti davet
İnkârcılar reddettiler, putlara tapınmak adet
*
Nuh nebimiz buyurdu ki, bırakın şu tağutları
Bizleri yaratan Allah, terk edin cansız putları
Şeytan’a kanmayın sakın, parçalayın mabutları
Kulluk şiarından çıkıp, çiğnemeyin hudutları
*
Fakat ne mümkün asayiş, düşünceleri zorbalık
Tevhide çağırmış halkı, Peygambere hepsi tanık
Zenginler ve yandaşları, Rahman nazarında sanık
Çoğu olacak yakında, suda yüzemeyen balık
*
Kavmi Nuh’a inanmadı, her biri azdıkça azdı
Nebi, açtı ellerini, duası sitemdi nazdı
Allah hükmünü verince, Nuh kavmine helak yazdı
Vahyedildi, gemiyi yap, ona sunulan cevazdı
*
Gözden uzak, bir tenhada önce ağaçlar toplandı
Gemi inşası başladı, inkârcı iblis’e kandı
Nuh, gemiyi tamamladı, son kez, Hakk’a çağırandı
Sanki gökler yarılmıştı, tufan olduğu ayandı
*
Nuh’un oğlu ve karısı, inanıp gemiye binmedi
İlk azap öyle güçlüydü, gökten yağan hiç dinmedi
Yerden sular kaynıyordu, oğlu kendinden emindi
O da nefsine yenildi, boğulup denize indi
*
Allah’a iman etmeyen herkes tufanda can verdi
Nuh’un gemisine binen, kurtuluşa onlar erdi
Deryalar içinde kalan, yaşlı kadın muteberdi
Rahman, onu da kurtardı, Kur’an’da geçen haberdi
*
Allah Zülcelal emretti, ey gökyüzü suyunu tut
Yeryüzüne de dedik ki, ey yeryüzü suyunu yut
Tufan sona erdi artık, inananlarda bir umut
Dünyaya yayılıp yine, yeniden yaptılar konut
*
Daha sonra defalarca nice kavimler yok oldu
Sayısız peygamber geldi, iman etmek güzel yoldu
Muhammed Mustafa geldi, inanan Hak dini buldu
Mümin, Muhammed’e ümmet, yüce yaratana kul’du.
Ali KORKMAZ
