Ali Korkmaz, “Ümmehâtü'l-mü'minîn” adlı şiir dizisinin on birinci eseri olan “Safiyye (r.a.)” şiirini okurlarına sundu.
Misafiriz cümle âlem yarını meçhul dünyada
Kaderleri yazan Allah, kalem zirvede hayâda
Niyet olsun halisane, girmez kalbine riyada
Ay, inmişti kucağına, zaten görmüştün rüyada
Genç yaşında esir düştün. Peygamber serbest bıraktı
İslam’ı kabul edişin kalbinde yüksek idraktı
Resul onu azat etti gönlü Peygambere aktı
Muhammed’le mutlu oldu kimsesizlikten uzaktı
Faziletli bir hanımdı, yumuşak huylu ve cesur
İbadete çok düşkündü, ruhunda yaşadı huzur
Huyey’in kızı olması, sayılmaz ki onda kusur
Soyu konu olduğunda üzüntü eyledi zuhur
Muhammed teselli etti kalbi mutmain olmuştu
Yalnızlık hissinden beri, varlığı muştu dolmuştu
Resulullah vefat etti, onun gül benzi solmuştu
Evini sadaka verip sükûnet yolu bulmuştu
Nerden nereye geldin bak, ey müminlerin annesi
İsyana kılıf arama, yok, kulluğun bahanesi
Garibe yemek taşıyan, Nebi evi aşhanesi
Gark oldun rahmete bir gün, sensin bunun numunesi
