Gazeteci Hamza Sefa Yılmaz, "Bir Taşköprü Efsanesi; Çıkıkçı Gülşen" başlıklı köşe yazısını okuyucularına sundu.
Taşköprü’nün o kendine has, tarih kokan sokaklarında bir süre sessizliğe bürünmüş, kalemimizle siz değerli okurlarımızdan biraz uzak kalmıştık. Ancak Taşköprü öyle bir şehirdir ki, sustuğunuz yerden sizi alıp bir hikâyenin tam ortasına bırakıverir. Benim için bu hikâye, çok sevdiğim bir büyüğüm, Şahin Akdağ (Şahin abi) ile bir araya gelip eskilere daldığımızda yeniden filizlendi.
Söz döndü dolaştı, Taşköprü’nün hafızasında yer etmiş, ismi duyulunca gönüllerde hala bir sıcaklık bırakan büyüklerimize geldi. Konuşurken bir ismi andık ki; o, yeni neslin belki sadece ismen bildiği ama babalarımızın, dedelerimizin gecenin üçünde dahi kapısını hiç çekinmeden çaldığı bir "şifa kapısıydı."
O, herkesin gönlüne taht kurmuş namıyla "Çıkıkçı Gülşen" idi.
Birçoğumuz soy ismini bilmezdi belki ama biz burada sevgiyle ve rahmetle telaffuz edelim: Gülşen Dağlıoğlu. 2024 yılında ebediyete uğurladığımız Gülşen teyze, Taşköprü’nün modern tıbbın hemen yanı başında atan bir "şefkat nabzı" gibiydi. Kiminin oyun oynarken kolunu çıkaran çocuğuyla koştuğu, kiminin belindeki sızıyla çaresiz çaldığı o kapı, hiçbir zaman yüzlere kapanmadı. Doktora gitmeden önce uğranılan ilk durak, ilk teselli kaynağıydı o.
Onun elleri sadece kemikleri yerine oturtmaz, aynı zamanda korkmuş bir çocuğun yüreğini ya da ağrıdan bükülmüş bir ihtiyarın gönlünü de onarırdı. Bilgisiyle, tecrübesiyle ve en önemlisi o dervişane sabrıyla bir şehre şifa dağıtan bir gönül insanıydı.
Bugün artık aramızda olmasa da, büyüklerimizin akşam sohbetlerinde, birinin çocukluk anısında ya da "Allah razı olsun" diye başlayan bir cümlenin içinde yaşıyor Gülşen teyze. Bedeni bu topraklardan ayrılmış olsa da, ardında bıraktığı o iyilik mirasıyla hala bizlerle beraber.
Biz de bugün bu satırlarla, o mübarek ellere ve güzel kalbe bir selam gönderelim istedik. Hafızamızın tozlu raflarında bir kadirşinaslık nişanesi olarak kalsın.
Mekanın cennet, ruhun şad olsun Taşköprü’nün şifalı eli, Gülşen teyzemiz...
