Aleyna Tilki, ünlü şarkısında ''kağıt kesiğinden daha çok acıtır, hemen geçmez öyle vicdanın izi'' diyordu. Vicdan azabı mı daha çok acıtır yoksa kağıt kesiği mi onu bilemeyiz ama kağıt kesiğinin neden can acıttığını açıklayabiliriz!

Kağıt kesiğinin neden acı verici olduğu merak ediliyor. Kağıt kesiği neden canımızı çok yakıyor? Sorunun cevabı haberimizde...

07Beb194Ac14A6E33B65Da8D6Ae5B2B59A62223B

Kağıt kesiği anlık bir şekilde olur ve saniyeler içinde acı hissi başlar. Kağıt kesiği genellikle parmak uçlarında oluşur ve verdiği acı benzeri olmayan türdendir. Kağıt kesiğinin bu kadar çok yakması ise anlamsız gelir. Fakat yapılan araştırmalar kağıt kesiğinin neden çok fazla can yaktığını ortaya koyuyor. 

Kağıt kesiğinin neden olduğu acı derin bir yara olmaması nedeniyle mantıksız gelse de, aslında burada acı hissi yaranın derinliğine bağlı şekilde gelişmiyor. İşte kağıt kesiğinin çok can yakmasının gerçek nedeni:

İstanbul'un maharetli elleri buluştu İstanbul'un maharetli elleri buluştu

Kağıt kesiğinin neden olduğu acı bilimsel olarak açıklandı. Yapılan araştırmalar ise kağıt kesiğinin verdiği acı hissinin insanın zaman içerisindeki gelişimine bağladı. Kağıt kesiğinin acıya neden olması parmak uçlarında vücudun geneline orana çok daha fazla sinir ucu bulunmasından kaynaklanıyor.

Dış dünyayı algılama konusunda temas hissimizin en çok geliştiği yer olan parmak uçlarında beynimizin görevlendirdiği ve direkt beyin ile bağlantılı çok fazla sinir ucu bulunuyor. Parmak uçlarında vücudun geri kalanına oranla çok daha fazla sinir ucu bulunması kağıdın neden olduğu kesiğin acısının beyinde direkt olarak hissedilmesine yol açıyor. 

Kağıdın kenar kısımlarının yapısı ne kadar pürüzsüz görünse de aslında çok fazla pürüz barındırır ve oluşan kesik bu nedenle tırtıklı bir bıçak kesiği gibidir. Parmak uçlarımızda yoğun şekilde hissedilen bu acıya neden olan pürüzlü yapı yara derin olmasa da barınan sinir uçlarında uyarılma hissine sebep olur ve bu da acının fazlasıyla hissedilmesine yol açar. 

(haberglobal)

Editör: Ezgi Nur Sertdemir