Kastamonu’nun Hanönü ilçesinde yaşayan 36 yaşındaki iki çocuk annesi Elif Özkan’ın hayatını kaybetmesinin üzerinden bir yıl geçti. Özkan’ın 15 Temmuz 2025 tarihinde evinde ölü bulunmasının ardından yaşanan belirsizlikler, ailesinin zihnindeki soru işaretlerini geçen zamana rağmen ortadan kaldırmadı.
Elif Özkan’ın yakınları, genç kadının ölümünü şüpheli bulduklarını belirterek olayın tüm yönleriyle yeniden değerlendirilmesini istiyor. Acılı aile, geride kalan bir yıl boyunca yalnızca kayıplarının yasını tutmadıklarını, aynı zamanda Elif’in son saatlerinde neler yaşandığını anlayabilmek için cevap aradıklarını dile getiriyor. Ölüm yıl dönümünde Elif Özkan’ın adına kaleme alınan şiir de ailenin adalet ve yeniden inceleme talebine duygusal bir ses oldu.
Ailenin şüpheleri televizyon programında da konuşuldu
Elif Özkan’ın vefatı, daha önce “Didem Arslan Yılmaz’la Vazgeçme” programında ailesinin aktardığı şüpheler ve iddialarla ele alınmıştı. Program ekibinin mart ayında Hanönü ilçesine giderek Özkan’ın hayatını kaybettiği evin çevresinden yaptığı yayın, dosyaya ilişkin tartışmaların yeniden geniş bir kitleye ulaşmasını sağladı.
Yayın sırasında aile üyeleri, Elif Özkan’ın ölümünden önce yaşandığını öne sürdükleri olayları ve kendilerini şüpheye düşüren ayrıntıları anlattı. Elif’in kayınpederi ile babası arasında bir tartışma yaşandığı, eşinin de bu tartışmanın sebebini öğrenmek amacıyla onların yanına gittiği ve kısa bir süre sonra Elif’in hayatını kaybettiği yönündeki iddialar programda değerlendirildi.
Ailenin dile getirdiği bu anlatımlar henüz kesinleşmiş bir yargı hükmü anlamına gelmezken, yakınları olayın yeniden ve ayrıntılı biçimde incelenmesinin taşıdıkları kuşkuların giderilmesi açısından önemli olduğunu savunuyor.
Elif Özkan’ın adına yazılan şiir adalet çağrısı taşıdı
Ölümünün birinci yılında Elif Özkan için kaleme alınan şiirde, genç kadının yaşam sevinci, yarım kalan hayalleri ve ailesinin dosyanın yeniden ele alınmasına yönelik beklentisi anlatıldı. Şiirde şu ifadeler yer aldı:
“Ben intihar etmedim...
Hayattan vazgeçmedim.
Daha gezecek yollarım,
Kuracağım hayallerim vardı benim.
Otuz altı yaşındaydım,
Yaşamayı, gülmeyi,
Kendime bakmayı seven,
Hayat dolu bir kadındım.
Bir gün sustu nefesim,
Bir anda karardı gökyüzüm.
Yaşam hakkım elimden alındı,
Hayatım söndürüldü...
Şimdi sessizliğimin ardından
Tek bir dileğim var:
Dosyam yeniden incelensin,
Gerçekler gün yüzüne çıksın.
Ben konuşamıyorum artık,
Ama siz benim sesim olun.
Ben yürüyemiyorum artık,
Ama adalet için siz yürüyün.
Abimi, ailemi
Bu zorlu yolda yalnız bırakmayın.
Gözyaşları dinsin,
Vicdanlar sussun diye değil,
Adalet yerini bulsun diye
mücadele edin.
Unutmayın...
Bir insanın sesi kesilebilir,
Ama gerçeğin sesi asla susturulamaz.”
Elif Özkan’ın ailesi ve yakınları, aradan geçen bir yılın ardından dosyanın yeniden incelenmesini, olayla ilgili tüm soru işaretlerinin giderilmesini ve sürecin açıklığa kavuşmasını bekliyor.
